Jesteś tutaj » Strona główna » Rodzina » Unieważnienie małżeństwa

Unieważnienie małżeństwa

Często słyszy się o czymś takim, jak unieważnienie małżeństwa. Termin ten przyjął się potocznie i odnosi się do małżeństwa zawieranego w obliczu kościoła katolickiego. Mówiąc wprost, chodzi o ślub kościelny, czyli sakrament małżeństwa. Czy naprawdę istnieje coś takiego? Czy małżeństwo zawarte przed ołtarzem można unieważnić i uzyskać w ten sposób tak zwany rozwód kościelny?

Małżeństwo cywilne i sakramentalne. Decydując się na ślub cywilny lub kościelny, bierzemy zazwyczaj pod uwagę wiele rzeczy, zapominając jednocześnie o tych najważniejszych. Oczywiście, nie zawsze tak jest, ale często na ślub przed ołtarzem, decydujemy się ze względu na piękno, czas trwania i uroczysty charakter kościelnej ceremonii, tradycje rodzinne, stroje itp. W wielu z nas nadal pokutuje przekonanie, że ślub kościelny, to ten prawdziwy, a cywilny to zwykła formalność narzucona przez państwo. W wielu rodzinach panuje pogląd, że uroczystość weselna, na którą sprasza się całą rodzinę, przypisana jest ślubowi kościelnemu. Po ślubie cywilnym można co najwyżej zrobić niewielkie przyjęcie dla najbliższych. Tymczasem, ślub cywilny od kościelnego różni się tym, czym różni się prawo kanoniczne od prawa cywilnego. W myśl prawa cywilnego, małżeństwo jest związkiem dwojga ludzi, którzy świadomie decydują się na wspólną drogę życia. Małżeństwo cywilne cechuje jedność czyli monogamia. Prawo cywilne przewiduje jednak możliwość rozwiązania małżeństwa poprzez rozwód. Możliwość ta wypływa z faktu, iż związku cywilnego między dwojgiem ludzi, nie cechuje nierozerwalność. Związek taki ustaje, jeśli obie strony dojdą do wniosku, że nastąpił całkowity rozkład pożycia małżeńskiego. Prawo kanoniczne również zakłada jedność małżeństwa, ale zakłada także jego nierozerwalność. Małżeństwo sakramentalne kończy się dopiero w chwili śmierci jednego z małżonków. Różnice, o których mówimy, wyraźnie słychać w słowach wypowiadanych podczas ślubu cywilnego i kościelnego. Przed urzędnikiem stanu cywilnego małżonkowie przyrzekają, że uczynią wszystko, aby ich małżeństwo było zgodne szczęśliwe i trwałe. Cywilne przyrzeczenie małżeńskie zakłada starania o trwałość związku, ale nie mówi nic o dozgonnej wierności obu małżonków. Przed ołtarzem małżonkowie ślubują sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską. Każde z nich mówi coś jeszcze „i że cię nie opuszczę aż do śmierci”. Nie ma tu więc żadnej innej ewentualności: cokolwiek by się stało, będą razem do końca życia jednego z nich. Warto uświadomić sobie to wszystko zanim podejmie się decyzję o formie zawarcia małżeństwa. Ślub cywilny i kościelny to obietnica składana sobie nawzajem, obietnica niby ta sama, a jednak różna. Różne są bowiem słowa przyrzeczenia cywilnego i sakramentalnej przysięgi małżeńskiej i różne ich konsekwencje.

Nieważność małżeństwa. Prawo kanoniczne nie przewiduje czegoś takiego, jak unieważnienie przysięgi małżeńskiej. Nie ma więc czegoś takiego, jak rozwody kościelne. Jest jedynie możliwość stwierdzenia nieważności zawartego małżeństwa. Innymi słowy, chodzi o to, że w pewnych, ściśle określonych okolicznościach, można stwierdzić, że małżeństwo zostało zawarte nieważnie, czyli już w chwili zawarcia było nieważne. O stwierdzenie nieważności małżeństwa, można się ubiegać w kanonicznym procesie małżeńskim. Proces taki odbywa się w sądzie kościelnym, do którego kieruje się skargę powodową. Skarga powodowa musi mieć swoje uzasadnienie, to znaczy opierać się o jeden z tak zwanych tytułów nieważności małżeństwa. Tytuły nieważności małżeństwa, to specyficzne i ściśle określone sytuacje, ze względu na które małżeństwo może być zawarte nieważnie. Wszystkie skargi powodowe, rozpatrywane są przez trybunał kościelny. Stwierdzenie nieważności małżeństwa, nie jest rozwodem kościelnym. Małżeństwo zawarte ważnie nie ulega rozerwaniu aż do śmierci jednego z małżonków. Małżeństwo zawarte nieważnie, w myśl prawa kanonicznego nigdy nie było małżeństwem, tak więc nie ma czego rozwiązywać. Rozwód, czyli rozwiązanie małżeństwa ze względu na trwały rozkład pożycia, przewiduje tylko prawo świeckie.

Tytuły nieważności małżeństwa. Istnieją trzy grupy tytułów nieważności małżeństwa. Pierwsza z nich, to przeszkody małżeńskie, do pokonania których potrzebna jest dyspensa, a więc zgoda kościoła na małżeństwo, pomimo ich występowania. Do przeszkód tego typu należy zbyt młody wiek lub pozostawanie w innym sakramentalnym związku.
Kolejna grupa obejmuje wady zgody małżeńskiej. Chodzi o sposób, w jaki małżonkowie wyrazili zgodę na zawarcie małżeństwa. W niektórych sytuacjach można udowodnić, że jedno z małżonków nie wyraziło tej woli w odpowiedni sposób. W niektórych sytuacjach, okazuje się, że któraś ze stron nie wyraziła woli zawarcia związku lub wola została wyrażona wadliwie. Są to skomplikowane kwestie, które rozstrzyga trybunał.
Trzecia grupa obejmuje tytuły nieważności związane z kanoniczną formą zawarcia małżeństwa. Jeśli forma ta nie została całkowicie dopełniona, to znaczy ceremonia ślubna nie przebiegła w pełni tak jak powinna, można ubiegać się o stwierdzenie nieważności sakramentu.
W pierwszej grupie, wyróżniamy wiele przeszkód małżeńskich, są to między innymi: Przeszkoda wieku, przeszkoda węzła małżeńskiego – bigamia, przeszkoda niemocy płciowej – impotencja, przeszkoda święceń – jedno z małżonków przyjęło wcześniej święcenia kapłańskie, przeszkoda różności religii, przeszkoda pokrewieństwa i powinowactwa. Tylko od niektórych z nich można uzyskać dyspensę. Dyspensie nie podlegają na przykład przeszkoda węzła małżeńskiego, święceń i przeszkoda impotencji.  
W drugiej grupie rozróżniamy wiele wad zgody małżeńskiej, są to między innymi: brak wystarczającego używania rozumu, ograniczenie rozeznania co do praw i obowiązków małżeńskich, niezdolność pełnienia obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej, podstępne wprowadzenie w błąd, pozorne wyrażenie zgody małżeńskiej – symulacja całkowita lub częściowa, zawarcie małżeństwa pod warunkiem, małżeństwo pod przymusem.. Tytuły nieważności małżeństwa wymienione w grupie drugiej, tylko z pozoru wydają się jasne i łatwe do udowodnienia. Tytuły te mają jednak swoje ścisłe definicje w prawie kanonicznym. Gdyby rozumieć potocznie „brak wystarczającego używania rozumu”, co drugie małżeństwo byłoby nieważne, bo przecież każdemu z nas zdarza się czasem postępować głupio.

Skarga powodowa. Skarga powodowa powinna zawierać prośbę o stwierdzenie nieważności małżeństwa wraz z tytułem lub tytułami, o które opieramy naszą skargę. Trzeba wymienić tytuły nieważności, które w naszym odczuciu sprawiły, że małżeństwo od początku było nieważne, czyli nigdy nie powstało. Do tego, by uzyskać stwierdzenie nieważności zawartego małżeństwa, potrzebne są orzekające nieważność wyroki dwu instancji sądu kościelnego.

NK wykop.pl   

Dodaj komentarz

 
  Akceptuję regulamin

 
 

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2018 przystojniak.pl