Jesteś tutaj » Strona główna » Sport » Freediving, czyli nurkowanie na zatrzymanym oddechu

Freediving, czyli nurkowanie na zatrzymanym oddechu

  • Data dodania: 2014.05.05

Dzisiaj zwiedzanie podwodnego świata jest już możliwe nie tylko za sprawą specjalistycznego sprzętu do nurkowania. Sposobność obcowania z wodną tonią daje freediving, który nie jest już jedynie dyscypliną sportową, ale też coraz powszechniej praktykowaną formą spędzania wolnego czasu. Freediving nie wymaga nabywania drogiego sprzętu i być może dlatego dziedzina ta aktualnie skupia wokół siebie tak wielu miłośników.

Popularność freedivingu rozpoczęła się z wraz z powstaniem filmu „Wielki Błękit” (1988)
w reżyserii Luca Bessona. Film ten powstał na kanwie rywalizacji dwóch bezdechowych nurków i słynie z widowiskowych podwodnych scen.

Historia nurkowania na bezdechu

Bliski kontakt z wodą był znany już najstarszym cywilizacjom. Nurkowanie było popularne nie tylko w starożytnej Mezopotamii, ale także w wielu innych zakątkach kuli ziemskiej. Jednak dopiero na początku XX wieku zaczęto praktykować nurkowanie na zatrzymanym oddechu. Co ciekawe, stało się to zupełnie przypadkowo.

W 1913 roku niedaleko greckiej wyspy Karpathos włoski okręt zgubił kotwicę. Pewien z rybaków zdecydował się wówczas zaoferować pomoc i odważył się na zanurkowanie. Początkowo niepozornemu Grekowi udawało się wstrzymać oddech zaledwie na czterdzieści sekund, ale już po kilku dniach trenowania osiągnął trzykrotnie dłuższy wynik. To wydarzenie zapoczątkowało rozwój freedivingu.

W latach sześćdziesiątych XX wieku na scenie pojawiło się kilka znanych postaci związanych z nurkowaniem na zatrzymanym oddechu – było to Sycylijczyk Enzo Maiorca oraz Francuz Jacques Mayol. Mayol jako pierwszy dotarł na głębokość siedemdziesięciu metrów.

Dalszy rozwój freedivingu

Wiele wybitnych nazwisk pojawiło się także w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Tym razem rekord dotarcia w głąb wody pobił Kubańczyk Pippin Ferreras, a następnie Włoch Umberto Pelizzari. Nowy rekord wynosił zanurkowanie na głębokość stu dwunastu metrów
i był to naprawdę imponujący wynik.

Lata dziewięćdziesiąte to również powstanie kilku ważnych organizacji, które zajęły się opracowaniem zasad i stworzeniem regulaminu dla freedivingu. Jedną z ważniejszych było stowarzyszenie AIDA – Międzynarodowe Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Nurkowania Bezdechowego. Instytucja ta została powołana do życia przez grupę techników, płetwonurków oraz lekarzy.

Na przestrzeni lat nastąpił bardzo duży rozwój w dziedzinie sprzętu, metod trenowania i technik zanurzania. Obecni nurkowie bezdechowi są w stanie zanurkować nawet na głębokość dwustu metrów i wytrzymać na zatrzymanym oddechu ponad dziesięć minut.

Rodzaje nurkowania na bezdechu

W nurkowaniu na zatrzymanym oddechu obecnie wyróżnia się kilka rodzajów konkurencji. Pierwszą z nich są konkurencje głębokościowe, w obrębie których wyróżnia się stały balast, zmienny balast oraz tak zwany no limits. Celem konkurencji głębokościowych jest zanurkowanie na jak największą głębokość. Nurkowie mogą zanurzać się i wynurzać o własnych siłach (stały balast), nurkować bez płetw bądź schodzić w głąb wody z dodatkowym balastem (zmienny balast).

Drugą kategorię stanowią konkurencje basenowe. W ich obrębie można wymienić dynamikę w płetwach, dynamikę bez płetw oraz statykę. Zawody polegają na tym, iż zawodnicy mają za zadanie przepłynąć określony dystans korzystając z płetw, rezygnując z nich lub na statycznym wstrzymanym oddechu (bez poruszania się w celu zmniejszenia zużycia tlenu).

Jak rozpocząć przygodę z freedivingiem?

Najbezpieczniej pierwsze kroki w nurkowaniu na zatrzymanym oddechu jest stawiać na basenie, pod okiem wykwalifikowanego instruktora. Na początku najważniejsze jest opanowanie podstawowych umiejętności związanych z techniką oddychania i nurkowania. Każdy bezdech składa się z dwóch faz – tak zwanej fazy łatwej oraz trudnej. Już po kilkunastu treningach można dojść do wprawy i pozostać w stanie zatrzymanego oddechu przez okres kilkudziesięciu sekund.

Decydując się na trenowanie freedivingu, musimy pamiętać, że jest to dyscyplina sportu, która wymaga wieloletnich ćwiczeń. W nurkowaniu na bezdechu kluczową rolę odgrywa oddychanie, które wbrew pozorom wcale nie jest aktem automatycznym – może być świadomie kontrolowane.

NK wykop.pl   

Dodaj komentarz

 
  Akceptuję regulamin

 
 

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2017 przystojniak.pl